Wagi i miary

Opis zwierzęcia

Kolczatka australijska (Tachyglossus aculeatus), znana również jako jeżozwierz australijski, to niezwykłe i fascynujące zwierzę należące do rodziny kolczatek. Jest to gatunek endemiczny, co oznacza, że występuje wyłącznie na określonym terenie – w tym przypadku na obszarze Australii, włączając w to Tasmanię oraz kilka przybrzeżnych wysp. Kolczatka australijska jest jednym z nielicznych żyjących przedstawicieli monotremów, czyli ssaków jajorodnych, co czyni ją obiektem zainteresowania naukowców i przyrodników na całym świecie.

Wygląd kolczatki australijskiej jest unikalny i niepowtarzalny. Jej ciało, osiągające długość od 35 do 53 cm oraz masę ciała od 2 do 5 kg, pokryte jest gęstymi, twardymi kolcami, które stanowią skuteczną ochronę przed drapieżnikami. Kolce te, o długości dochodzącej do 5 cm, są w rzeczywistości zmodyfikowanymi włosami. Skóra między kolcami jest czarna, miękka i pokryta krótkim futrem, które zapewnia dodatkową ochronę termiczną. Głowa kolczatki jest mała i wydłużona, z małymi oczami i bez zewnętrznych uszu, co nadaje jej nieco prehistoryczny wygląd. Charakterystycznym elementem jest również długi, lepki język, który kolczatka wykorzystuje do chwytania mrówek i termitów, stanowiących podstawę jej diety.

Zwyczaje żywieniowe kolczatki australijskiej są ściśle związane z jej środowiskiem naturalnym. Żywi się głównie mrówkami, termitami oraz innymi małymi bezkręgowcami. Dzięki specjalnie przystosowanym pazurzystym łapom potrafi rozkopywać mrowiska i termitiery, a następnie za pomocą długiego, lepkiego języka zbiera swoje ofiary. Kolczatka spożywa dziennie tysiące mrówek i termitów, co stanowi niezwykły przykład specjalizacji pokarmowej.

Jedną z najbardziej niezwykłych cech kolczatek australijskich jest ich sposób rozmnażania. Są one jednymi z nielicznych ssaków jajorodnych. Samica składa od jednego do dwóch jaj, które następnie inkubuje w specjalnie wytworzonej torbie lęgowej. Po około 10 dniach z jaj wykluwają się młode, które są bardzo małe i niedojrzałe. Pozostają one w torbie matki, gdzie odżywiają się mlekiem wytwarzanym przez gruczoły mleczne. Po około dwóch miesiącach młode kolczatki opuszczają torbę, ale wciąż pozostają pod opieką matki, aż do osiągnięcia pełnej samodzielności.

Kolczatka australijska jest gatunkiem, który odgrywa ważną rolę w ekosystemie swojego środowiska. Jednakże, podobnie jak wiele innych gatunków, stoi w obliczu wyzwań związanych z utratą siedlisk, zmianami klimatycznymi oraz zagrożeniem ze strony introdukowanych gatunków, takich jak lisy i koty. Pomimo tych zagrożeń, kolczatka australijska jest obecnie klasyfikowana jako gatunek najmniejszej troski przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN), co daje nadzieję na jej przetrwanie i ochronę dla przyszłych pokoleń.