Wagi i miary

Opis zwierzęcia

Świstunek leśny (Phylloscopus sibilatrix), znany również jako świstunka leśna, to niewielki, zwinny ptak należący do rodziny świstunek (Phylloscopidae), charakterystyczny dla europejskich lasów liściastych i mieszanych. Jego obecność często zdradza melodyjny, płynny śpiew, który ożywia leśne pejzaże w ciepłe wiosenne i letnie dni.
Wygląd świstunki leśnej jest typowy dla ptaków z rodziny świstunek, z dominującymi zieleniami i żółciami w upierzeniu, co doskonale maskuje ptaka wśród liści drzew. Długość ciała oscyluje w granicach 11-12,5 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 17-20,5 cm. Samce i samice są ubarwione podobnie, co utrudnia ich rozróżnienie w terenie. Wierzch ciała ma barwę zielonkawą, natomiast spód jest jaśniejszy, żółtawy, co stanowi doskonałe kamuflaż w gęstwinie leśnej. Cechą charakterystyczną jest również delikatny, ciemny pasek przez oko oraz jasne brwi, które dodają ptakowi wyrazistości.
Świstunek leśny prowadzi osiadły tryb życia, choć populacje zamieszkujące północne i wschodnie obszary zasięgu są w większym stopniu wędrowne. Jego dieta składa się głównie z małych owadów i pająków, które zbiera z liści i gałęzi drzew, wykazując przy tym niezwykłą zręczność i szybkość.
Okres lęgowy świstunki leśnej rozpoczyna się wiosną, gdy samce przyciągają samice swoim melodyjnym śpiewem. Gniazdo, zbudowane z drobnych gałązek, mchu i traw, ukryte jest na ziemi wśród gęstej roślinności, co zapewnia ochronę przed drapieżnikami. Samica składa od 4 do 7 jaj, które następnie wysiaduje przez około dwa tygodnie. Młode, opiekowane przez obydwoje rodziców, opuszczają gniazdo po kolejnych dwóch tygodniach.
Świstunek leśny jest ptakiem o znaczeniu ekologicznym, pełniącym rolę naturalnego kontrolera populacji owadów. Jego obecność w danym ekosystemie świadczy o dobrym stanie środowiska naturalnego, zwłaszcza o bogactwie i różnorodności biologicznej lasów liściastych i mieszanych.
Mimo że świstunek leśny nie jest obecnie gatunkiem zagrożonym, zmiany środowiskowe, takie jak wycinka lasów, urbanizacja i zanieczyszczenie, mogą negatywnie wpływać na jego populację. Dlatego ważne jest, aby kontynuować działania na rzecz ochrony jego siedlisk naturalnych, co pozwoli zachować ten charakterystyczny element europejskich lasów dla przyszłych pokoleń.