Wagi i miary

Status zagrożenia

Opis zwierzęcia

Pleszka zwyczajna (Phoenicurus phoenicurus) to mały, barwny ptak z rodziny muchołówkowatych, który można spotkać w różnych częściach Europy i Azji. Jest to gatunek często spotykany w Polsce, szczególnie w okresie wiosennym i letnim, kiedy to ptaki te powracają z zimowisk w Afryce Subsaharyjskiej, aby tu się rozmnażać.
Charakterystyczną cechą wyglądu pleszki zwyczajnej jest jej wyrazisty dymorfizm płciowy. Samce są niezwykle łatwe do rozpoznania dzięki swojemu jaskrawemu ubarwieniu. Ich grzbiet jest czarny, a pierś, boki oraz ogon mają intensywny, rdzawy kolor, co stanowi silny kontrast. Ogon, z wyjątkiem czarnego środka, świeci jaskrawo pomarańczowo, co jest szczególnie widoczne podczas lotu. Samice są znacznie bardziej stonowane, ich upierzenie jest głównie szare z lekko rdzawymi bokami i ogonem, co pozwala im lepiej wtopić się w otoczenie podczas wysiadywania jaj.
Pleszka zwyczajna to ptak o długości ciała około 14 cm, z wąskim, czarnym dziobem przystosowanym do chwytania małych owadów, które stanowią podstawę jej diety. W poszukiwaniu pokarmu często można je obserwować w ogrodach, parkach, na obrzeżach lasów czy na otwartych przestrzeniach z niską roślinnością.
Głos pleszki zwyczajnej jest melodyjny i donośny, samce śpiewają z ukrycia lub z eksponowanych gałęzi, by przyciągnąć samice i odstraszyć rywali. Ich śpiew składa się z szybkich, płynnych fraz, które mogą być powtarzane wielokrotnie.
Okres lęgowy pleszek zwyczajnych rozpoczyna się wiosną, po powrocie z zimowisk. Gniazda umieszczane są w różnorodnych miejscach, często na ziemi pod osłoną gęstej roślinności lub w niewielkich zagłębieniach. Samica składa od 4 do 6 jaj, które następnie wysiaduje przez około dwa tygodnie. Młode są karmione przez obydwoje rodziców i opuszczają gniazdo po około dwóch tygodniach od wyklucia, choć przez pewien czas pozostają jeszcze pod opieką rodziców.
Pleszka zwyczajna, choć nie jest gatunkiem zagrożonym, wymaga odpowiednich warunków środowiskowych, aby móc skutecznie się rozmnażać i przetrwać. Zmiany w środowisku naturalnym, utrata siedlisk oraz stosowanie pestycydów mogą negatywnie wpływać na populacje tego gatunku. Ochrona ich naturalnych siedlisk oraz ograniczenie użycia środków chemicznych w rolnictwie i ogrodnictwie są kluczowe dla zachowania zdrowych populacji pleszki zwyczajnej.